Vanaf het eerste moment dat ik in aanraking kwam met het maken van vilt was ik gefascineerd door dit proces. Deze kennismaking was het begin van een veranderingsproces waardoor ik tot op de dag van vandaag steeds opnieuw in staat ben soms vérstrekkende keuzes te maken.

Zolang ik mij kan herinneren ben ik al gefascineerd door textiel. Van lappen stof kleertjes voor poppen in elkaar zetten, breien, haken en spinnen. Ik bewaar(de) en verzamel(de), als het maar met textiel te maken had. Deze liefde voor textiel wilde ik op anderen overbrengen. Een logische keus was dan ook de Lerarenopleiding Textiele Werkvormen en Handvaardigheid. Zo kon ik combineren wat ik het leukst vind om te doen: werken met studenten en overbrengen van kennis en plezier in textiel en creativiteit.

Na de opleiding ben ik gaan werken in het Middelbaar Beroepsonderwijs. Aanvankelijk kon ik mijn creativiteit kwijt in de opleiding Mode en Kleding. Geleidelijk veranderende de invulling van mijn werk en verdween deze vorm van creativiteit naar de achtergrond. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, de onrust kwam en toen ik in 2005 een cursus “Experimenteel Vilt” volgde viel er heel veel op zijn plek. Al het moois dat je onder je handen ziet ontstaan is geweldig. De verwondering over het ontstaan van vilt, de kleuren, de vele mogelijkheden van het materiaal. Vilt maakte mij duidelijk dat ik weer terug moest naar mijn oude liefde Textiele Werkvormen.

Voor zover mijn gezin en baan het toelieten ging ik mij steeds meer toeleggen op het maken en ontwerpen van vilt en viltobjecten. Zo is voor mij de natuur een eindeloze en fantastische inspiratiebron. De bast van bomen, de structuur en de vorm van takken, het oppervlak, de vergankelijkheid. Door middel van vilt zoek ik steeds opnieuw naar een manier om uitdrukking te geven aan deze verwondering

Natuurlijk is ook het materiaal zelf, de wolvezel een uitgangspunt. Wat doet het materiaal? Hoe kan ik de eigenschappen benadrukken? Wat gebeurt er met het ontstaan van vilt als niet ik maar het vilt bepaalt wat er gebeurd?

Dit laatste betekent loslaten en vertrouwen. Loslaten van gedachten en stil staan bij of in het moment, wat gebeurt en nu? Erop vertrouwen dat dit je op nieuwe paden zal brengen. Dit is voor mij de kern van creativiteit, die van binnenuit komt, en die voor iedereen anders is en anders mag zijn.

In de loop van de jaren is ook fotografie een belangrijke rol gaan spelen, vaak in combinatie met vilt. Momenteel vooral familieportretten, die vaak een tijdsbeeld weergeven. Wat zegt dit over jezelf, over je geschiedenis, wat doet het met je? Kun je door middel van een foto het moment vasthouden, of in elk geval de suggestie daarvan? Of zijn het de herinneringen en verhalen die erbij horen

Coach

Ik ben 12 jaar mentor van eerstejaars studenten geweest, die de stap van het voortgezet onderwijs naar het beroepsonderwijs zetten. Het is prachtig om te zien hoe zij zich ontwikkelen, waar ze tegenaan lopen, en vervolgens keuzes maken uit een breed scala van mogelijkheden. Het is mooi dat je in zo’n belangrijke fase van hun leven mee mag zoeken naar een weg die bij hen past. Ook hierbij spelen loslaten en vertrouwen een grote rol, evenals de zoektocht naar wat ze echt zelf willen.
De afgelopen jaren heb ik de nadruk van mijn functie steeds meer kunnen leggen op het begeleiden en ondersteunen van nieuwe collegae en van studenten van de Lerarenopleiding. In 2005 heb ik een opleiding tot coach gevolgd aan de Hogeschool Rotterdam. Ik heb ervaren dat coachen een verrijking is voor beide partijen.

Een combinatie van de bovenstaande factoren maakte dat ik in december 2007 de beslissing kon nemen om mijn baan op te zeggen – los te laten – en te vertrouwen op de nieuwe dingen die op mijn pad komen. Zo hoop ik creativiteit en coaching te laten samenkomen in Viltage&Co.